We moesten er zaterdagochtend al vroeg uit, want we moesten om kwart over 7 verzamelen op Eindhoven Airport. Na een klein uurtje in het vliegtuig kwamen we aan op Stansted Airport. Daar hebben we Kevin Bunting ontmoet, de begeleider van de Engelandgroep, we zijn met hem naar Londen gereden in busjes van Derby College, de school waar de uitwisselingsstudenten allemaal op zitten. In Londen hadden we aardig wat pech, want het bleek dat de metro’s niet reden. Dat was omdat het veel had geregend en er daarom water op het spoor lag. En met de bus is het onmogelijk om in korte tijd het centrum van Londen te bereiken. We besloten maar naar het Wembley-stadion te gaan, maar dat bleek ook gesloten te zijn, omdat de volgende dag de League Cup-finale tussen Aston Villa – Manchester United gespeeld zou worden. Toch was het wel leuk om het stadion even van buiten te bezichtigen. Tenslotte zijn we maar naar de MacDonalds geweest. Toen we het daar gezien hadden zijn we met de busjes naar Derby gegaan. Door al dat reizen leerden we de Engelsen al snel beter kennen, ze waren allemaal heel aardig en het klikte vrijwel meteen. We gingen naar de cricketclub van Kevin* en kregen daar allemaal kleine hapjes, dat was heel lekker en na het eten kregen we de informatie voor onze stages te horen van Kevin. Toen dat allemaal geregeld was, hield Daniel een uitstekende speech en overhandigde hij onze cadeautjes aan Kevin. Daarna waren de meeste gastouders wel gearriveerd en gingen we allemaal naar ons gastgezin. Die avond hadden we nog een feestje bij iemand thuis dat heel gezellig was.

De volgende dag mochten we zelf kiezen wat we gingen doen, iedereen ging in groepjes iets doen, de meesten gingen naar Westfield, een erg groot winkelcentrum in Derby, en gingen daar winkelen en lunchen. ’s Avonds waren we ongeveer met de helft van de groep naar het zwembad gegaan, maar dat viel een klein beetje tegen, omdat er alleen een wedstrijdbad was en er werd verwacht dat we baantjes gingen trekken. Maar gelukkig werkte een van de Engelse daar en konden ze wel een uitzondering maken, uiteindelijk was het toch nog gezellig geworden.

Maandag begon bij de meeste mensen hun stage, sommigen begonnen pas op dinsdag, zij mochten de eerste dag meelopen met hun student op Derby College. De meeste hadden leuke stages, sommigen moesten hard werken, anderen konden lekker niksen. Een gedeelte van ons had een stage die betrekking had op sport en anderen hadden stages bij bijvoorbeeld een opticien, een elektronicazaak, een hotel, een kinderopvang en ga zo maar door. Sommigen hadden lange werkdagen tot bijvoorbeeld 6 uur en anderen konden al gaan om 3 uur, zij konden dan mooi nog even gaan winkelen voordat het avondprogramma begon. ’s Avonds gingen we bowlen, dat was erg gezellig, er werden aardig wat strikes gegooid en het was leuk om iedereen zo enthousiast te zien, naderhand gingen we met een gedeelte nog een potje poolen en daarna gingen we naar huis, omdat iedereen moe was van een drukke dag.

Dinsdag hadden we overdag weer stage. ’s Avonds waren we gaan lasergamen. Dat was ook erg leuk, we deden drie rondes. We speelden met drie teams tegen elkaar, we hadden ook een grote zaal tot onze beschikking met een boel gangetjes en schuilplekjes.

Woensdag overdag hadden we weer stage. ’s Avonds gingen we naar de bioscoop. Die was boven in Westfield, ze hadden 12 zalen, dus het was een grote bioscoop. We waren naar de film ‘The Crazies’ geweest, een horrorfilm. Misschien was de keuze van de film wat minder, want een paar jongens waren tijdens de film weggegaan en maar voetbal gaan kijken.

Donderdag was de laatste stagedag voor iedereen. We vonden het toch wel jammer, want iedereen had zich wel goed vermaakt op de stage. ’s Avonds waren we gaan poolen. De kroeg waar we dat gingen doen bevond zich boven in een gebouw, op een erg onwaarschijnlijke plek, maar was desondanks toch erg gezellig, het poolen was leuk en naderhand waren we er nog met z’n alle gebleven om nog een drankje te doen omdat het heel gezellig was.

En vrijdag was de dag waarop iedereen had gewacht, die dag gingen we namelijk paintballen. Nadat iedereen zijn legerpak en masker had opgedaan kregen we de veiligheidsinstructies te horen, daarna mochten we beginnen, iedereen pakte zijn geweer en we konden van start gaan! We speelden negen rondes, elke ronde met een ander doel en ook op verschillende locaties, zoals elke keer een ander stuk bos en ook nog in het open veld. In de meeste rondes moest je als je geraakt was het veld verlaten en wachten tot de volgende ronde, maar in sommige rondes had je ook een bepaalde tijd dat je onsterfelijk was. In het begin was het wel even wennen, omdat je toch niet zo precies kan schieten met een paintballgeweer  als je zelf wil, maar iedereen kreeg na een tijdje wel de smaak te pakken. Het oranje team nam in het begin al de leiding en zette dit voort gedurende de volgende rondes. Iedereen vond het erg leuk, je kon zien dat iedereen zich vermaakte. Uiteindelijk had team oranje ook gewonnen. Gelukkig waren er geen gewonden gevallen, wel veel blauwe plekken, maar dat was het zeker waard. Naderhand konden we nog met een hoge druk spuit onze schoenen schoon laten spuiten, omdat die zo vies waren geworden van de modder. Rond vijf uur ging iedereen naar zijn eigen gastgezin, even uitrusten, eten en zich klaarmaken voor de avond. De jongens gingen voetballen, dat was in een soort van kooi en het was erg leuk, Nederland – Engeland werd trouwens geen succes, omdat de Engelsen toch wel een stuk beter waren dan de Nederlanders. Dus hadden we de teams gemixt en dat leverde wel een spannende pot op. De meisjes gingen in die tijd winkelen, die hadden zich ook wel vermaakt, aangezien een aantal van hen hun bankpasjes aardig leeg hadden gepind. Na het voetballen en winkelen hadden we nog een feestje bij iemand thuis. We merkten dat de Engelsen een andere gewoonte hadden wat betreft het drinken, ze kopen daar hun eigen drinken in en geven elkaar eigenlijk niet, maar desondanks dat was het toch een heel leuke avond geworden.

Zaterdag had iedereen uitgeslapen, want we gingen ’s middags naar de voetbalwedstrijd Derby County – Watford. Na een half uurtje lopen had iedereen er zin in en gingen we het stadion binnen. Het was een leuke gebeurtenis en ook een aardige wedstrijd om naar te kijken, Derby County had gewonnen met 2-1, gelukkig, want al onze Engelse studenten leefden erg mee met de wedstrijd, vooral Kevin kon er wat van en hij was denk ik minder vrolijk als Derby County verloren had, het is grappig om te zien hoe fanatiek de Engelsen zijn als het om voetbal gaat. Na de wedstrijd moesten we weer een half uur terug lopen, daarna gingen we weer terug naar onze gastgezinnen, even relaxen thuis en voorbereiden op de avond. ’s Avonds hadden we een gezamenlijk diner bij Nando’s, een Portugees restaurant. Het eten was er erg lekker en het was ook gezellig in het restaurant. We konden zelf ons diner samenstellen, zelfs de heetheid van de saus konden we kiezen. Na het diner hadden we nog een laatste feestje bij iemand thuis. Dat was ook nog leuk geworden, maar het was niet zo laat geworden, want iedereen was moe na een erg drukke week.

Zondag was het alweer de laatste dag in Engeland. We verzamelden op Derby College en namen daar afscheid. Maar gelukkig zien we ze 6 weken later weer, intussen nog maar 3 weken. Toen iedereen afscheid had genomen van zijn of haar gastgezin en hen had bedankt voor de leuke tijd en afscheid had genomen van de Engelsen werden we door Kevin terug naar het vliegveld gebracht. De vlucht verliep weer goed en duurde weer een klein uurtje, maar omdat we met de tijd meevlogen moest de klok nog een uur vooruit en was het alweer zes uur ’s avonds toen we aankwamen. Daar stond het welkomscomité al klaar voor ons en dat was jammer genoeg al het einde van een geweldige week in Engeland.

Ik wil namens de hele groep meneer Van Aarle en meneer Van der Cammen hartelijk bedanken voor de superleuke week in Engeland!

Marco van Erp