Verslag Uitweek Schotland

Zaterdag 27 Februari was het eindelijk zover: we gingen naar onze Schotten toe! Erg vroeg (half 7) vertrokken we al van school, en na een vrij soepel verlopen reis stonden we dan in Edinburgh. Eerst was het een beetje vreemd om onze Schotten opeens weer te zien, maar al snel leek het alsof het gisteren was dat we ze voor het laatst gesproken hadden. Iedereen werd ‘gehugd’ en snel voorgesteld aan de ouders, en voor we het wisten waren we al onderweg naar het huis van onze hostfamilies. Daar kregen we allemaal eventjes de tijd om te bekomen van de reis. Sommige mensen hebben niets meer gedaan, anderen gingen rugby kijken, en wij gingen met de meisjes even wat drinken in een winkelcentrum. Iedereen at bij zijn eigen gezin even wat, en daarna gingen we naar 1 van de Schotten voor ons welkomstfeestje. Dat was ontzettend gezellig! De sfeer was heel goed, en iedereen was erg aardig. Vrijwel iedereen vond het een erg geslaagde avond.

De volgende ochtend gingen we, na genoeg slaap, weer gesplitst iets doen: de jongens gingen met z’n allen paintball doen, en de meisjes gingen (heel typisch) shoppen. Schotland heeft heel veel winkels die we hier niet hebben, dus we hebben ons prima vermaakt. ’s Avonds zagen we de hele groep weer bij een andere Schot thuis, waar we een rustig avondje gehad hebben zodat iedereen weer even wat kon uitrusten. Er werden pizza’s besteld en we hebben ijshockey gekeken en een beetje bijgepraat met iedereen.

Op Maandag was onze eerste stagedag. Iedereen had erg verschillende stages, maar over het algemeen was iedereen vrij positief. ’s Avonds kregen we wat meer van de stad te zien, in de vorm van een ghostwalk. Het was (gelukkig) niet al te eng, maar wel erg grappig. En het was leuk om op deze manier een beter beeld te krijgen van het mooie oude stadscentrum. Daarna lieten de Schotten ons, voor de liefhebbers, kennis maken met typisch Schots eten: ‘fried Mars bars’. Oftewel: een Mars in de frituur, waardoor hij helemaal wit werd van het vet. Het zag er niet alleen vies uit ; het smaakte precies zoals het klinkt. 

Dinsdag hadden we overdag weer onze stages, en ’s avonds was de Ceilidh waarvoor we nu ondertussen helemaal in de stemming waren gekomen en we hebben lekker een paar uurtjes Schots rond gehupst.  Ook was het leuk om daar ook de Duitsers en de Zweden te zien en wat met hun te kunnen praten over hoe zij het nou in Schotland vonden.

Op woensdag avond zijn aan het begin van de avond eerst met alle meisjes in een shoppingmall in de buurt gaan eten, en wat heel toevallig en grappig was, was dat onze ober half Nederlands was en ook vloeiend Nederlands sprak. Na dit culinaire hoogstandje stond er een feestje gepland, wat best wel gezellig was. De feestjes in Schotland waren wel nogal anders dan dat we in Nederland gewend zijn; je komt daar bij iemand thuis, iedereen gaat ergens in de woonkamer zitten, begint te drinken en praten en zo komt het feestje op gang. In het begin lijkt het dus altijd nogal saai, maar uiteindelijk zijn al die feestjes dus toch hartstikke leuk geworden!

Die woensdag duurde het niet tot zo heel laat, maar dit was ook niet erg, omdat iedereen toch wel vrij moe was van een aantal vrij uitputtende dagen met elke dag stage en natuurlijk het avond programma.

De donderdag was de laatste dag van de stage. Iedereen had zijn of haar stage plaats heel leuk gevonden, maar na vier dagen was het toch wel weer genoeg geweest en was het beoordelingspapiertje binnen! Het avondprogramma die dag was nogal rustig, want alleen de bioscoop stond gepland, en uiteindelijk hadden onze Schotten het zo geregeld dat de groep in drie groepen werd opgesplitst, omdat ze allemaal niet eens konden worden naar welke film we zouden gaan. Desalniettemin was het toch nog hartstikke leuk en konden we zo nog onze energie sparen voor het feest op de laatste avond!

De laatste dag, vrijdag, zijn hebben we tot een uur of half één twee excursies gehad, eerst naar Edinburgh Castle, het oude kasteel op de berg in Edinburgh, en daarna naar Marie King’s Close, wat het oude, ondergrondse Edinburgh is. Dan zit je dus best wel een aantal meter onder de grond, lichtelijk claustrofobisch, en dan hoor je over alle moorden die er zijn gepleegd en hoe de pest daar op verschrikkelijke wijze een groot deel van de bevolking heeft uitgeroeid, en over alle geesten die daar nog ronddwalen…héél gezellig dus! De rest van de middag waren we vrij, en zelf zijn we toen nog even de cultuur van de geweldige Schotse/Engelse winkels op gaan snuiven.

’s Avonds hadden we als afsluiting van de week nog een groot feest, zaterdag ’s ochtends was iedereen dan ook wel redelijk brak, en de stemming werd nog beter doordat we nog eens ander half uur vertraging hadden. Uiteindelijk zijn we toch nog aangekomen op Schiphol en zijn we allemaal veilig thuis gekomen.

Al met al was het dus een vermoeiende maar een héle leuke week!

Lieske Willemse & Eileen Samshuijzen

Klik op het logo van de school om naar de site van het Trinity College te gaan.